زندگی 

در آخرین روز ترم پایانی دانشگاه استاد به زحمت جعبه سنگینی را داخل كلاس درس آورد . وقتی كه کلاس رسمیت پیدا كرد استاد یك لیوان بزرگ شیشه ای از جعبه بیرون آورد و روی میز گذاشت . سپس چند قلوه سنگ از درون جعبه بر داشت و آنها را داخل لیوان انداخت. آنگاه از دانشجویان كه با تعجب به او نگاه می كردند پرسید: " آیا لیوان پر شده است؟ "

 همگی پاسخ دادند: " بله پر شده! "

استاد مقداری سنگ ریزه را از جعبه برداشت و آن ها را روی قلوه سنگ های داخل لیوان ریخت . بعد لیوان را كمی تكان داد تا ریگ ها به درون فضاهای خالی بین قلوه سنگ ها بلغزند. سپس از دانشجویان پرسید: " آیا لیوان پر شده است؟ "

 همگی پاسخ دادند: "بله پر شده! "  

 استاد دوباره دست به جعبه برد و چند مشت شن را برداشت و داخل لیوان ریخت . ذرات شن به راحتی فضاهای كوچك بین قلوه سنگ ها و ریگ ها را پر كردند. استاد بار دیگر از دانشجویان پرسید: " آیا لیوان پر شده است؟ "

دانشجویان هم صدا جواب دادند: "بله پر شده است! "

استاد از داخل جعبه یك بطری آب را برداشت و آن را درون لیوان خالی كرد . آب تمام فضاهای كوچك بین ذرات شن را هم پر كرد .

 این بار قبل از این كه استاد سئوالی بكند ، دانشجویان فریاد زدند: " بله پر شده است! "

استاد گفت: " این لیوان همان شیشه عمر شماست و آن قلوه سنگ ها هم ، چیز های مهم زندگی شما مثل: سلامتی ،خانواده ،فرزندان و دوستانتان هستند . چیزهایی كه اگر هر چیز دیگری را از دست دادید و فقط این ها برایتان باقی ماندند ، هنوز زندگی شما پر است. "

 استاد نگاهی به دانشجویان انداخت و ادامه داد: " ریگ ها هم چیزهای دیگری هستند كه در زندگی مهمند ، مثل : شغل ، ثروت ، خانه  و ذرات شن هم چیزهای كوچك و بی اهمیت زندگی هستند. اگر شما ابتدا ذرات شن را داخل لیوان بریزید دیگر جایی برای سنگ ها و ریگ ها باقی نمی ماند . این وضعیت در مورد زندگی شما هم صدق می كند . در زندگی حواستان را به چیز هایی معطوف كنید كه واقعا اهمیت دارند . همسرتان را برای شام به رستوران ببرید با فرزندانتان بازی كنید و به دوستان خود سر بزنید . برای نظافت خانه و خرابی های كوچك همیشه وقت هست . ابتدا به قلوه سنگ های زندگیتان برسید بقیه چیزها حكم ذرات شن را دارند." 

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه هفتم بهمن 1388    | توسط: غ،خضرلوی اقدم    |    | نظرات()